سعدية الصعيدية وميدو الاستايل

[ليندا]

الحلقه التالته

بعد اما خرجت سعديه من الجامعه علشان تروح
خرج وراها طبعا عمنا ميدو هوه وجنى صحبته بالعربيه بتاعته
واعد يرخم عليها ويدايقها
سعديه: انت يا واد احترم نفسك وامشى بعيد عن هنا بدل ماخلى يومك اسود
ميدو : بجد انا مش هسيبك انهرده هوه الضحك عليكى انهرده هخليكى تحرمى تكلمينى باسلوب مش كويس يا انتى
سعديه : والله انت شكلك كده جبته لنفسك فى يومك الجوتران ده ونويت تحجز لنفسك سرير ونفر زياده فى المستشفى
جنى : الحق يا ميدى دى بتقول هتدخلك انت مستشفى
سعديه: دى ومالها دى ياعين تيزه والنعمه شكلك هتتجطع انهرده انت والدزمه الى معاك دى

سعديه: الحجونى يا ناس الولا ده بيتحرش بيا وبيجولى كلام جلت ادب وخدش حيائى الحجوووووووووووووونى
طبعا سعديه اعدت تصوت والناس اتلمت عليها وضربوا ميدوا
ادوله علقه سخنه وجنى مش معاه غير انها تصوت
جنى : يا وحوش حرام عليكوا هوه مش قدكوا
سعديه : مش جدهم علشان يحرم تانى مره
كده هوه اتعلم الادب
ومشيت سعديه وجنى اتصلت بالاسعاف جم خدوا ميدو
بعد اما روحت سعديه عند بيت عمها
مرات عمها فتحتلها الباب بتقلها ازيك يا سعديه
سعديه طبعا مش ردت ودخلت وهى بتقول كلام كده مش مفهوم
( انا كان مالى ومال البلد بت الدزمه دى شكلى كده هتبجى وجعتى سوده ما انا كنت فى بلدى وجاعده كويسه بس بردو مش فشيت غليلى اةةةةةةةةةة يا بوى )
مرات عمها دخلت قالت لعمها بقى
عمها راح لسعديه
عمها : مالك يا بنتى مرات عمك بتقول انك مدايقه
سعديه : ماليش ياعمى ( فى سرها طبعا بتقول : والنبى روح بعيد كده مش ناجصاك انت كمان وكمان مرتك لحجت توصلك لسانها مش بيتبل فيه فوله ربنا ياخدها )
عمها : لا بجد احكيلى يا بتى
سعديه :الولاد عندكوا ياعمى البنات ارجل منهم يا بوى واد ياعمى مش محترم جل ادبه عليه
عمها : ليه يا بتى انتى عملتيلوا ايه
سعديه : معملتلوش حاجه والله ( وحكت سعديه لعمها الى حصل )
عمها : طيب ليه يا بنتى كده ده تلاقى الشباب بهدلوه خالص
سعديه : احسن انا كمان مش فشيت غليلى انا كان نفسى امسكوا من شعره الى ماسكاه الكهربه ده واجصهوله خالص واعمل فى الناس جميله بادل ما تتازى من شكلوا العفش يا رب يكون مات علشان ارتاح من خلجته الفجريه
طبعا ميدو اعد فى المستشفى حوالى 15 يوم ومش بيجى الجامعه خالص
وسعديه حكت لندى الى حصل ندى
ندى : على فكره يا سعديه هوه غلط بس مش لدرجه انك انتى تخلى الشباب يموتوه كده خالص
سعديه : استفزنى جوى يا ندى والله خلانى فجت اعصابى
ندى: خلاص بصى انتى تيجى معايا نروح نزوره فى المستشفى
ونعتزرله ونهدى الموضوع ونصلح الى حصل
سعديه : انتى حسستينى بالزنب انا خلاص هروح معاكى بس مش هعتزر لحد انا هشوفه بس واطمن عليه
ندى : خلاص اوك هنروح انهرده بعد المحاضرات
سعديه : ماشى يا ستى
راحت ندى وسعديه المستشفى وجابوا ورد وهمه رايحين
دخلت ندى عند ميدو وحدها وقالت لسعديه خليكى انتى هنا اما اندهلك ادخلى
سعديه : بس خلى فى بالك يا بت انا مش جايه معاكى علشان اعتزرله علشان ضميرى بيوجعنى بس مش اكتر
دخلت ندى
ندى : (فى سرها طبعا: يا لهوى ده ميدو مكسر خالص يخرب بيتك يا سعديه
ايه الى عملتيه ده فى الولا)
ازيك يا ميدو عامل ايه
ميدو: اهلا يا ندى انا خلاص مبقتش انفع تانى صحبتك المتوحشه شوفى عملت فيا ايه
ندى :معلش يا ميدو انت نرفزتها وكمان انا عملالك مفجأه ( ادخل ياسمسم )

ودخللت سعديه وتحصل المفاجأه

ونشوفكون الحلقه الجايه

[saso]

هههههههههههه البت دى شكلها مصيبه بس احسن يستاهل علشان يحرم يعمل فى اى بنت حاجة تانيه ومشكور يا قمر على القصه الجميله دى وكميليها بقى وتقبلى مرورى

[ليندا]

تسلمي يا قمري على المرور نورتي حاضر هكملهالك

[ليندا]

الحلقه الرابعه

بعد ما دخلت ندى وشافت ميدو مكسر خالص
ندهت على سعديه
ندى : ادخل يا سمسم
سعديه طبعا داخله وماسكه الورد وهى عامله نفسها غلبانه بقى ومكسوره ميدو شفها بقى وحصلت المفجأأأأأأأأأأأه
ميدو : يا ماااااااااااااااااااااااااامى الحقونى حوشوا المتوحشه دى خرجوها بره
صرخ طبعا كأن جاتله حاله صرع
سعديه : ايه يا واد انت مالك شفت عفريت ولا دينسور دخل عليك دول حتى اختفوا من زمان
ندى: اهدى يا ميدو مش كده دى جايه تعتزرلك
ميدو : لا مش عايز منها اعتزار ولا حاجه خرجوها
سعديه : انا جولتلك مش هاجى عند الواد الرمه دى بخلجته الملخبطه ده ولد امه ودزمه ومش راجل خالص
ندى : خلاص بقى انتوا لتنين
هدت ندى الموقف واعدوا يتكلموا همه التلاته
دخلت بقى جنى
جنى : هاى ميدو ايه ده يا مامى ايه الى جاب دى هنا
سعديه : مالك ياختى اتخضيتى تفى فى عبك ولا اجيبلك طاسه الخضه
ميدو : اهلا يا جنى دى سعديه وندى جم علشان نتصالح سوى وخلاص بقينا اصحاب
سعديه :يلا بجى يا ندى نمشى ما المثل بيجول اذا حضرت الشياطين ذهبت الملائكه واهى الشياطين جات
وهى خارجه زقت جنى وقعتها على الارض
وقالتها غورى بخلجتك الوحشه دى
وبعد كم يوم خرج ميدو من المستشفى وراح الجامعه وطبعا اول اما شاف سعديه وندى راح سلم عليهم واعدوا يتكلموا وجات جنى
جنى : هاى شله فيه رحله مطلعاها الجامعه لشرم مين هيجى معانا
ميدو : كلنا طبعا جايين احجزيلنا معاكى كلنا
ندى : انا موافقه
سعديه : موافجه ايه روحوا لوحدكوا انا مش هروح مستحيل طبعا
ندى : ليه يا سعديه نغير جو كده كم يوم
سعديه : انسدى يا بت انتى واجفلى خشمك ده مش هروح جلتلك
طبعا كلهم مصرين ياخدوا سعديه وندى اتصلت بعمها علشان يقنعها
عمها : ماتروحى يا بنتى تغيرى جو كده مع صحابك
سعديه : فى سرها بتقول ( والله الراجل ده شكله عايز يخلص مانى ده شكله ما صدق يا سوادى علشان اريحه ليه انا مزهجاه للدرجه دى خلاص هروح وامرى لله ) خلاص ياعمى موافجه هروح
وبعد معاناه وافقت سعديه تروح الرحله
وفى يوم السفر حضرت بقى سعديه شنطتها
واتجمعوا هى وندى وجنى وميدو وباقى اصحابهم عند الجامعه وركبوا الاتوبيس
وبعدين

تااااااابع
الحلقه الجايه

[أمور بس مغرور]

ههههههههههههههههههههههههههههههههههه فـ أنتظـــآر المزٍيــــد يآلينـــدآ بجـد مشتـآق أنى أكملهــآ

[saso]

تصدقى يا ليندا شكلى هعمل فيكى زى ما سعديه عملت فى ميدو يا بنتى انتى بتيجى عند احلى موقف وتقولى نتابع الحلقه الايه وانت طبعا يا ميدو بتضحك مانت عملتها فينا قبل كده بليييييييييييز بقى كميليها ومشكور يا قمر يا القصه الجميله دى ومنتظرين باقى القصه احسنلك وتقبلى مرورى